Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010



Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

Αρθρο Εφημεριδας ΕΜΠΡΟΣ 20_04_2010 -Όταν οι μουσικοί συναντώνται.doc


Όταν οι μουσικοί συναντώνται…
Γράφει: Χρηστίδου Βαγγελιώ
20/04/2010
Με πολύ μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκαν το Σάββατο το βράδυ τα «Μεσογειοτόπια», η 1η Μουσική Συνάντηση Λέσβου. Φιλοξενώντας πλήθος μουσικών από την Κρήτη, τη Θράκη και άλλες περιοχές της Ελλάδας, που μετέφεραν με τους ήχους τους το κοινό από το ένα άκρο της χώρας στο άλλο, αλλά και στα απέναντι παράλια, το ιδιαίτερο αυτό μουσικό εγχείρημα - που στοχεύει στο να καθιερωθεί τουλάχιστον μια φορά το χρόνο - φαίνεται πως πέτυχε απόλυτα το σκοπό του…




Τόσο την Παρασκευή, όσο και το Σάββατο που μας πέρασαν, η αίθουσα και το φουαγέ του Φιλοτεχνικού Ομίλου Μυτιλήνης «Ο Θεόφιλος» ήταν ασφυκτικά γεμάτα, αφού φιλοξένησαν συνολικά περίπου 150 άτομα και θα μπορούσε κανείς να πει πως ο χώρος γνώρισε μια ατμόσφαιρα αρκετά διαφορετική από τη συνηθισμένη.

Διήμερο μουσικής και χορού
Το μεσημέρι της Παρασκευής, μουσικοί της Λέσβου, αλλά και λάτρεις των χορών, παρακολούθησαν το σεμινάριο Λαούτου, Μπουλγαρί και Κρητικού Συρτού Χορού που παρέδωσε ο Κρητικός μουσικός Λεωνίδα Λαϊνάκης.


Ο Σόλων Λέκκας με μουσικούς από την Κρήτη. Από αριστερά προς δεξιά: Γιώργος Παπαϊωάννου (βιολί), Μανώλης Κανακάκης (κανονάκι), Λεωνίδας Λαϊνάκης (μπουλγαρί), Σόλων Λέκκας (τραγούδι), Νίκος Παπακαστρίτσιος (κιθάρα)

Το ίδιο απόγευμα ξεκίνησε το ζωντανό πρόγραμμα του διημέρου, με μουσική από τη Θράκη που για δύο ώρες περίπου παρουσίασε το συγκρότημα των «Θραξ Πανκς». Στη συνέχεια, το κοινό μεταφέρθηκε στο άλλο άκρο της Ελλάδας, χάρη στις πολύ καλές εκτελέσεις των Κρητικών Λεωνίδα Λαϊνάκη και Νίκου Παπακαστρίτσιου. Το «ταξίδι» συνεχίστηκε με τους Μανώλη Κανακάκη (κανονάκι), Στέλιο Κασαπάκη (ούτι), Γιώργο Παπαϊωάννου (βιολί), Νίκο Παπαϊωάννου (τσέλο) και Κωστή Πουλιανάκη (κρουστά), μουσικούς που ήρθαν στη Λέσβο και πάλι από την Κρήτη, αλλά και τη Θεσσαλονίκη, και έπαιξαν για ώρες κομμάτια από την Τουρκία, τη Μικρά Ασία και τη Λέσβο, ξεσηκώνοντας το κοινό σε χορούς και τραγούδια, μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Μαζί με τους μουσικούς από την Κρήτη τραγούδησε και ο Σόλων Λέκκας, που ερμήνευσε κάποια από τα τραγούδια του ύστερα από πρόσκληση των ίδιων και παρότρυνση του κοινού, ενώ όλες οι εμφανίσεις των συγκροτημάτων της βραδιάς χαρακτηρίστηκαν από έκτακτες συμμετοχές και άλλων μουσικών.
Το πρόγραμμα συνεχίστηκε το βράδυ του Σαββάτου, με πρώτη μια ιδιαίτερη παράσταση για ένα Κοντραμπάσο και Λόγο, από τον κοντραμπασίστα του γνωστού συγκροτήματος «Συνήθεις Ύποπτοι», Αλέκο Βασιλάτο. Ακολούθησε η έκτακτη εμφάνιση του μουσικού σχήματος πολυφωνίας από τη Μυτιλήνη «Τρεις λαλούν… and the band», που ερμήνευσαν ένα ελληνόφωνο τραγούδι της Κάτω Ιταλίας και ένα τραγούδι από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, ενώ η βραδιά έκλεισε με ήχους βαλκανικής ska μουσικής από την μπάντα «Vodka Rag», που εδώ και δύο χρόνια περίπου έχει δημιουργηθεί στη Μυτιλήνη.
Καθώς, σύμφωνα με τους διοργανωτές τους, τα «Μεσογειοτόπια» σημείωσαν επιτυχία πλέον της αναμενόμενης,

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

Μαθήματα Λαγούτου
και( Κρητικού Ταμπουρά) ή μπουλγαρί
με τον Λεωνίδα Λαινάκη στο Βενιζέλειο Ωδείο Χανίων

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

Μιά συζήτηση με τον Χανιώτη Μουσικό Λεωνίδα Λαινάκη
Φραντζεσκάκης Ματθαίος, 27-07-2009

Η Συνέντευξη του Μήνα

Η Κρητική μουσική όπως και όλες οι μουσικές εξελίσσονται. Ανάλογα τις κοινωνικές συνθήκες, τα βιώματα του κάθε μουσικού, τους επηρεασμούς των μέσων ενημέρωσης, τη τεχνολογία ,και όλων των υπεύθυνων φορέων που ασχολούνται με τον πολιτισμό.

Λεωνίδας Λαινάκης, μουσικός

Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές;

Μεγάλωσα μέσα σ’ ένα μουσικό περιβάλλον λόγω της μεγάλης αγάπης που έτρεφε ο πατέρας μου για τη μουσική.

Κυριαρχούσαν ακούσματα κρητικής μουσικής, ρεμπέτικα και άλλες παραδοσιακές μουσικές του κόσμου χωρίς να λείπουν και άλλα μουσικά είδη.

Μεγάλες επιρροές και οι σημαντικότερες , είχα απ’ τους άνθρώπους που έζησα από μικρό παιδί ,φιλοι του πατέρα μου, όπως ο Ναύτης , ο Φουσταλιέρης , ο Τζιμάκης ο Χαρίδημος Κούρκουμελάκης ,ο Σαριμανώλης ,ο Σαρτζέτης ο Λευτέρης, ο Ιορδάνης Τσομίδης ,οι Καρτσώνιδες Μανώλης και Βασίλης, ο Κουνέλης , ο Μαθιουδάκης ο Γρηγόρης ,ο Φώτης ο Κατράκης , ο Μανιουδάκης ή μανιός ο Πέτρος Καρμπαδάκης και πολλοί άλλοι.

Αξέχαστα μου έχουν μείνει τα γλέντια τους, που έπαιζαν τραγουδούσαν και χόρευαν μέχρι το πρωί ,το κέφι τους , τη λάμψη στα μάτια τους, ο τρόπος που έπαιζαν τα δάχτυλά τους πάνω στο όργανο ,οι νότες που γέμιζαν την ατμόσφαιρα ..με μάγευαν…πολλές φορές με παρότρυναν να συμμετέχω κι εγώ τραγουδώντας και παίζοντας ,αντιλαμβανόμενοι το μεράκι μου. Με τα τραγούδια αυτά μεγάλωσα , χάρις τον πατέρα μου , και έτσι , απέκτησα βιώματα που στην εποχή μας είναι σπάνιο έως αδύνατο να τα έχεις.

Στη πορεία μεγαλώνοντας , παίζοντας και με άλλους μουσικούς, γνώρισα διάφορες μουσικές και ξεχώρισα κάποιες που με τράβηξαν όπως η gipsy jazz, το flamenco, η βαλκανικές και οι ανατολίτικες μουσικές, οι οποίες είναι ατελείωτες και μακάρι να μπορέσω να τις μελετήσω στο μέλλον ,γιατί προς το παρόν έχω αφιερωθεί στην μουσική του τόπου μας στην οποία έχει μεγάλο δρόμο να διαβεί κανίς που θέλει να την σεργιανίσει.

Στην μουσική μας ανακαλύπτω πολλά κοινά στοιχεία μ’ αυτές , στο ρυθμό, στις κλίμακες-δρόμους, στη δυναμική, στο συναίσθημα, στο στίχο.

Ασχολείσαι μεθοδικά με ένα ιδιαίτερο μουσικό είδος τα Ταμπαχανιώτικα.. πές μας γι’ αυτό.

Τα Ταμπαχανιώτικα είναι ένα ξεχωριστό είδος της μουσικής μας παράδοσης. Είναι τραγούδια μερακλίδικα της παρέας νταλκαδιάρικα, δεν χορεύονται και παίζονται με μπουλγαρί.

Τα Ταμπαχανιώτικα είναι αστικά τραγούδια της δυτικής Κρήτης , είναι ένα μουσικό κράμα , έχοντας στοιχεία από το κρητικό ιδίωμα και των διάφορων λαών που πέρασαν από την Κρήτη , δημιουργήθηκαν και παίζονταν στις πόλεις των Χανίων και του Ρεθύμνου. Παλαιότερα είχαν διάφορες ονομασίες, όπως , «μανέδες», «παραπονιάρικα» «σταφιδιανά»κλπ. Η ονομασία «Ταμπαχανιώτικα» προήλθε από τα ταμπάκικα δηλ. τα βυρσοδεψία «ταμπακ-χανές» (περισσότερες πληροφορίες και ιστορικά στοιχεία για τα τραγούδια αυτά και το όργανο μπουλγαρί, θα αναφέρονται στο ένθετο που θα συνοδεύει τη δισκογραφική δουλειά που ετοιμάζουμε εγώ ο πατέρας μου και ο μουσικοσυνθέτης και ερευνητής Γιώργος Παπαδάκης που θα κυκλοφορήσει σύντομα και θα περιέχει γνωστά και άγνωστα ταμπαχανιώτικα που προέκυψαν από έρευνα χρόνων του πατέρα μου).

Ένας από τους σπουδαιότερους εκφραστές των τραγουδιών αυτών και του οργάνου, ήταν ο Στέλιος Φουσταλιεράκης ή Φουσταλιέρης από το Ρέθυμνο.

Με την πολύτιμη δισκογραφία που μας άφησε εκτός των δικών του συνθέσεων διέσωσε και πολλά παλιά τραγούδια απ’ αυτό το είδος. Άλλοι σπουδαίοι εκφραστές αυτού του είδους ,ήταν ο Τζιμάκης ο Μπαξεβάνης οι Κουρκουμελάκηδες Νικόλαος και Χαρήδημος, ο Ναύτης , ο Γ. Κουτσουρέλης , ο Σαρημανόλης , οΤσεσμές, ο Χαρίλαος ,ο Χατζηγιώργης και άλλοι.

Μαθητής και φίλος των περισσοτέρων απ’ αυτούς υπήρξε ο πατέρας μου ο οποίος ήταν ο μόνος μετά τον Φουσταλιέρη που συνέχισε να τα παρουσιάζει με μπουλγαρί σε διάφορες εκδηλώσεις.

Μίλησέ μας για το μπουλγαρί .

Το όργανο «μπουλγαρί» όπως ονομάζεται στην Κρήτη , το οποίο προέρχεται από την αρχαία ελληνική «πανδούρα» ή τρίχορδο είναι σκαφτό όργανο από μαύρη μουρνιά, το καπάκι του από μαλακό ξύλο ,έχει μπερντέδες ,τρείς διπλές χορδές και παίζεται με φτερό.

Έχει διάφορα κουρδίσματα, αναλόγως τον δρόμο που παίζεις.

Ο ιδιόμορφος τρόπος που παίζεται το μπουλγαρί είναι μοναδικός ο οποίος παρουσιάζει την ταυτότητα του οργάνου .Ο πατέρας μου, έμαθε αυτό τον τρόπο απ’ τον ίδιο τον Φουσταλιέρη και το μετέδωσε σε μένα . Το μπουλαρί χάθηκε απ’ την Κρήτη με τον ερχομό του λαγούτου ,το οποίο πήρε τη θέση του .Χάρις σε κάποιους ανθρώπους όπως ο Φουσταλιέρης και ο πατέρας μου αργότερα διασώθηκε το όργανο. Λόγο εκτοπισμού του οργάνου δεν βγήκαν καινούργιοι κατασκευαστές . Ο πατέρας μου ασχολήθηκε από μεράκι και με την κατασκευή του μπουλγαριού από τις αρχές της δεκαετίας του 70 ,ξέροντας τον ήχο του οργάνου ,πολύ σημαντικό για έναν κατασκευαστή, έχει κατασκευάσει μερικά μπουλγαριά ,όργανα το οποία είναι τα μόνα που έχω ακούσει μέχρι τώρα πού έχουν το ηχόχρωμα του μπουλγαριού του Φουσταλιέρη το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς στον ήχο του οργάνου. Αργότερα έδειξε σε διάφορους που θελαν να γίνουν κατασκευαστές του οργάνου αυτού και είναι αξιέπαινη η προσπάθεια και το ενδιαφέρον τους.

Τέλος νομίζω ότι δεν πρέπει να συγχέεται η κατασκευή και ο τρόπος παιξίματος του μπουλγαριού με άλλα όργανα όπως το σάζι ο τζουράς κλπ..

Πως βλέπεις την εξέλιξη της Κρητικής μουσικής;

Η Κρητική μουσική όπως και όλες οι μουσικές εξελίσσονται . Κατά την άποψή μου η εξέλιξη γίνεται ανάλογα τις κοινωνικές συνθήκες της κάθε εποχής , με τα βιώματα του κάθε μουσικού ,με τους επηρεασμούς των μέσων ενημέρωσης , τη τεχνολογία ,και όλων των υπεύθυνων φορέων που ασχολούνται με τον πολιτισμό. Σαν νέος μουσικός νομίζω ότι έχουμε υποχρέωση να μελετάμε αυτά που μας άφησαν οι παλαιότεροι δηλ. την παράδοσή μας να προσπαθούμε να τη διατηρούμε αναλλοίωτη να την διαδίδουμε με τον ποιο σωστό τρόπο και να την εξελίξομε ανάλογα με τις δυνατότητες που έχει ο κάθε ένας μας διότι η παράδοσή μας είναι ο πολιτισμός μας και η ταυτότητα του λαού μας.

Σήμερα υπάρχουν πολλοί νέοι αξιόλογοι μουσικοί στην Κρήτη με μεγάλες δυνατότητες όμως υπάρχουν και άλλοι που πιθανόν χάριν της εμπορικότητας αλλοιώνουν την μουσική μας παράδοση.

Εγώ θα προσπαθήσω μελετώντας να δημιουργήσω να τη διασώσω και να την εξελίξω σύμφωνα με τις δυνατότητες και τα βιώματά μου.

Ο Λεωνίδας Λαϊνάκης ...

γεννήθηκε στα Χανιά το 1984.Γιός του Στέλιου Λαινάκη του φημισμένου ερευνητή και ερμηνευτή της μουσικής μας παράδοσης. Από πολύ μικρός ήρθε σε επαφή με διάφορα μουσικά ακούσματα και κυρίως με την κρητική παραδοσιακή μουσική.

Από 8 χρονών ξεκίνησε να παίζει δίπλα στον πατέρα του λαγούτο «μπερντελίδικο»,μπουλγαρί και τρίχορδο μπουζούκι, παράλληλα έκανε μαθήματα πιάνου στο Βενιζέλιο Ωδείο Χανίων.

Αργότερα ασχολήθηκε με την θεωρία και αρμονία κλασικής μουσικής με δάσκαλο τον Νίκο Περάκη , στην βυζαντινή μουσική με τον Νίκο Κωσταντινόπουλο και τον Σαρτζετάκη Λευτέρη και αργότερα με τον Ιορδάνη Τσομίδη στο τρίχορδο.

Στη μουσική του παιδεία συνέβαλαν οι φίλοι, δάσκαλοι και συνεργάτες του πατέρα του, «θρύλοι» της κρητικής και ρεμπέτικης μουσικής , όπως ο Κώστας Παπαδάκης (ή Νάυτης) ο Γιώργος Τσαγκαράκης (ή Τζιμάκης) ,ο Ιορδάνης Τσομίδης και πολλοί άλλοι αξιόλογοι μουσικοί.

Η πρώτη φορά που παρουσιάστηκε και τραγούδησε στο κοινό ήταν το 1991. στο πάρκο Ειρήνης και Φιλίας σε μία τιμητική εκδήλωση που έκανε ο Δήμος Χανίων , σε συνεργασία με τον Σύλλογο «ΧΑΡΧΑΛΗ» προς τιμή του Στ. Φουσταλιερη .

Συμμετείχε σε συναυλίες και παρουσιάσεις της κρητικής και ρεμπέτικης μουσικής όπως , σε συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής , στο Λυκαβηττό , στο Θέατρο Πέτρας, σε ωδεία, θέατρα, και εκδηλώσεις πολιτιστικού και κοινωνικού χαρακτήρα.

Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη σύνθεση δικών του, σε στίχο και μουσική, κομματιών.

Το 2004 δημιουργεί το δικό του μουσικό σχήμα το οποίο ερμηνεύει «Ταμπαχανιώτικα», Κισσαμίτικα συρτά, παραδοσιακή μουσική από την υπόλοιπη Κρήτη και Ελλάδα και παλιά ρεμπέτικα και σμυρναίικα.

Τώρα ξεκινά τη δισκογραφία του αρχίζοντας από τα Ταμπαχανιώτικα, σε μουσική επιμέλεια του Γιώργου Παπαδάκη.

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΑΒΥΣΣΙΝΟΣ

Σπήλια Ηρακλείου 3ο χλμ μετά την Κνωσσό
τηλ κρατήσεων 6992670501-2810 731724
ώρα έναρξης 2200

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2009

ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 25 ΙΟΥΛΙΟΥ